Gisteren vroeg ik mijn zwager Mario naar de naam van de
vogel die Marleen gefotografeerd had. Het antwoord kwam dezelfde avond nog, het
is een kramsvogel.
Weer met een strak blauwe hemel opgestaan. Gisteravond
hadden we de luifel, vloerkleed, tafel en stoelen al opgeborgen. Nu nog de rest
gereed maken voor vertrek. Tot nu toe had ik het emmertje nooit hoeven legen.
Maar vanmorgen had Marleen nogal ruim water en vaatwasmiddel gebruikt waardoor
er een mooie schuimkop op de emmer lag.
Aangezien we niet op een echte
campingplaats stonden, was er ook geen geschikte afvoermogelijkheid dicht in de
buurt. Dus heb ik een geschikte boom gezocht die dringend water nodig had. Die
vond ik vlak voor de caravan. Emmer leeg gemaakt, boom tevreden.
Marleen heeft met de mover vakkundig de caravan tussen de
andere caravans en auto’s gemanoeuvreerd naar een plaats waar ik de auto er
voor kon zetten.
We zijn bij Bregenz de grens gepasseerd en door de 7 km
lange Pfandlertunnel Oostenrijk binnen gereden. De A14 door Oostenrijk is een
uitstekende weg. Als we zo tot Imst zouden kunnen rijden, was het een piece of
cake. Maar er was een kink in de kabel. Namelijk, de Arlbergtunnel is
afgesloten en nu moesten we de Arlbergpas over. Die pas is normaal gesproken
verboden voor aanhangers zwaarder dan 750 kg, dus ook voor caravans. Maar nu
was er geen keus. Voor ons reed een vrachtwagen. Door de zeer steile
haarspeldbochten reed die vrachtwagen erg langzaam. Te langzaam voor ons voor
de tweede versnelling, maar te snel voor de eerste versnelling. En dat tot
2700m hoogte. We hebben die rit helaas niet goed op foto kunnen vastleggen.
Daarna werd het nog veel lastiger want dan ging het weer omlaag,
met een dalingspercentage van 13%. Dat is een aanslag voor de remmen van de
caravan. En natuurlijk een
lange colonne auto's en motoren achter ons. Ik ben twee keer in een
inham gestopt om ze er langs te laten en om de remmen van de caravan te
controleren
Eenmaal weer op min of meer vlak terrein aangekomen passeerden
we nog minstens 25 tunnels. Een aantal daarvan waren in onderhoud waardoor er
versmalde rijstroken waren, soms meerdere kilometers lang. Aan de ene kant de
betonnen wand van de tunnel, aan de andere kant vlak bij paaltjes voor de
versmalling. Gelukkig waren er ook goede brede tunnels. Maar de hele rit was
toch wel erg inspannend geweest. Ik weet inmiddels dat die afsluiting van de
Arlbergtunnel tot de winter duurt, dus die nemen we op de terugweg zeker niet.
Op de camping in Imst werden we uiterst hartelijk ontvangen.
De camping ziet er bijzonder netjes uit. De omgeving van de camping is prachtig
met Alpenweiden met heel veel bloeiende bloemen. We hebben een heel mooi plekje
gekregen en hebben er al lekker gewandeld.
Uitzicht vanuit de caravan:
Wandelen in de Alpenweiden:
Uitzicht vanuit de caravan:
Op deze camping zou ik wel een paar
dagen langer willen blijven dan de twee die nu gepland staan. Maar voor maandag
staat er een camping in Calceranica al Lago in het gebied Trento op het
programma, die we met veel moeite hebben kunnen bespreken.
Het was erg warm vandaag:
