Vanuit Imst naar de Fernpass gaat over een binnendoor weg die niet al te druk is. De Fernpass zelf valt best mee. Natuurlijk omhoog en later weer omlaag met veel bochten en diepe afgronden naast de vangrail, maar daar draaien we onze handen niet meer voor om. Marleen heeft een paar stukjes gefilmd zodat jullie een stukje kunnen meerijden.
Ook wat foto's van die omgeving:
De Fernpass leidt je vanuit Oostenrijk naar Duitsland. De bergen vormen een natuurlijke grens. Vervolgens maakten we een fout. Althans we kozen er voor om naar Ulm over de Deutsche Alpenstrasse te gaan in plaats van over de snelweg. Dat is natuurlijk veel mooier, maar ook veel langzamer.
door een dorp op de Alpenstrasse
We hadden tijd genoeg dachten we, dus geen probleem en dan kon Marleen weer leuke foto's en filmpjes maken.
We reden op een bepaald moment enige tijd achter een trekker en zagen een kasteel hoog boven ons in de bergen. Van de ene berg naar de berg met het kasteel zagen we heel hoog boven ons een loopbrug met mensen die naar het kasteel wandelden.
let op de loopbrug
Meestal rijden Duitsers stevig door. Maar nu kwam ik er een tegen die niet snel genoeg naar mijn zin reed.
langzame Duitser
De Duitsers zijn wereldkampioen, of in ieder geval Europees kampioen zonnepaneelgebruiker. Door het deel van Duitsland waar wij door heen zijn gereden, zowel de heenreis als de terugreis, zagen we ontelbaar veel zonnepanelen. Niet alleen op huizen en schuren, maar vooral enorme velden met steeds duizenden panelen.
En natuurlijk parkeerplaatsen zoals het hoort
We hadden op dat moment ongeveer 150km van de af te leggen 308km gereden. Het volgende stuk tot Stuttgart leverde grote vertraging op en was ook heel inspannend. Op diverse plaatsen werd aan de weg gewerkt. Daar waren dan de rijstroken versmald en was het erg druk. Soms moesten we 20km achter elkaar over die smalle rijstroken rijden, soms stilstaand, soms stapvoets, soms met 60 km/uur en met heel veel vrachtverkeer. En dan steeds weer zo'n slinger in de weg waar de rijstroken verlegd werden.
Tot overmaat van ramp was er een nieuw knooppuntje dat de navigator nog niet kende, precies op het punt waar we van de snelweg af moesten om nog 30 km naar de volgende camping te rijden. Stressen dus. Uiteindelijk kwamen we tegen vijf uur op de camping in Bad Liebenzell aan.
Onderweg hadden we nog een leuke ontmoeting. De quizvraag van vandaag: met wie?
ontmoeting
Een grote camping in een mooi gebied die volgens de Duitse gründlichkeit was ingericht. Dus strak, netjes, goed onderhouden maar wel een beetje stijf.
We kregen een plekje toebedeeld in het vijfde laantje rechts, het derde plekje. De laantjes zijn nogal smal en de bocht naar rechts, het laantje in, lukte alleen maar omdat het eerste plekje op de hoek niet bezet was zodat ik een heel ruime bocht kon maken. Ik zei later tegen Marleen "het is maar goed dat die plek leeg is, anders komen we hier niet weg". Een uur later, terwijl we buiten in de zon (het weer was daar prachtig) zaten te eten, kwam er een kleine camper met een caravan er achter die op die eerste plek gingen staan. Zoals ze hun spullen daar neer zetten, maakte het voor ons onmogelijk om morgenochtend de camping te verlaten. Ik ben direct op die mensen afgestapt (het zijn Duitsers) en heb het probleem uitgelegd. Ze waren zeer begripsvol en vriendelijk en hebben de opstelling ingrijpend gewijzigd. Maar of het afdoende zal zijn, zullen we morgen merken. Misschien zijn er nog anderen die een voertuig zullen moeten verplaatsen.
