Het was me het ritje wel

Gisteren vroeg ik mijn zwager Mario naar de naam van de vogel die Marleen gefotografeerd had. Het antwoord kwam dezelfde avond nog, het is een kramsvogel.

Weer met een strak blauwe hemel opgestaan. Gisteravond hadden we de luifel, vloerkleed, tafel en stoelen al opgeborgen. Nu nog de rest gereed maken voor vertrek. Tot nu toe had ik het emmertje nooit hoeven legen. Maar vanmorgen had Marleen nogal ruim water en vaatwasmiddel gebruikt waardoor er een mooie schuimkop op de emmer lag. 

Aangezien we niet op een echte campingplaats stonden, was er ook geen geschikte afvoermogelijkheid dicht in de buurt. Dus heb ik een geschikte boom gezocht die dringend water nodig had. Die vond ik vlak voor de caravan. Emmer leeg gemaakt, boom tevreden.

Marleen heeft met de mover vakkundig de caravan tussen de andere caravans en auto’s gemanoeuvreerd naar een plaats waar ik de auto er voor kon zetten. 

We zijn bij Bregenz de grens gepasseerd en door de 7 km lange Pfandlertunnel Oostenrijk binnen gereden. De A14 door Oostenrijk is een uitstekende weg. Als we zo tot Imst zouden kunnen rijden, was het een piece of cake. Maar er was een kink in de kabel. Namelijk, de Arlbergtunnel is afgesloten en nu moesten we de Arlbergpas over. Die pas is normaal gesproken verboden voor aanhangers zwaarder dan 750 kg, dus ook voor caravans. Maar nu was er geen keus. Voor ons reed een vrachtwagen. Door de zeer steile haarspeldbochten reed die vrachtwagen erg langzaam. Te langzaam voor ons voor de tweede versnelling, maar te snel voor de eerste versnelling. En dat tot 2700m hoogte. We hebben die rit helaas niet goed op foto kunnen vastleggen.

Daarna werd het nog veel lastiger want dan ging het weer omlaag, met een dalingspercentage van 13%. Dat is een aanslag voor de remmen van de caravan. En natuurlijk een lange colonne auto's en motoren achter ons. Ik ben twee keer in een inham gestopt om ze er langs te laten en om de remmen van de caravan te controleren

 

Eenmaal weer op min of meer vlak terrein aangekomen passeerden we nog minstens 25 tunnels. Een aantal daarvan waren in onderhoud waardoor er versmalde rijstroken waren, soms meerdere kilometers lang. Aan de ene kant de betonnen wand van de tunnel, aan de andere kant vlak bij paaltjes voor de versmalling. Gelukkig waren er ook goede brede tunnels. Maar de hele rit was toch wel erg inspannend geweest. Ik weet inmiddels dat die afsluiting van de Arlbergtunnel tot de winter duurt, dus die nemen we op de terugweg zeker niet.

Op de camping in Imst werden we uiterst hartelijk ontvangen. De camping ziet er bijzonder netjes uit. De omgeving van de camping is prachtig met Alpenweiden met heel veel bloeiende bloemen. We hebben een heel mooi plekje gekregen en hebben er al lekker gewandeld. 
Uitzicht vanuit de caravan:

 Wandelen in de Alpenweiden:

Op deze camping zou ik wel een paar dagen langer willen blijven dan de twee die nu gepland staan. Maar voor maandag staat er een camping in Calceranica al Lago in het gebied Trento op het programma, die we met veel moeite hebben kunnen bespreken.

Het was erg warm vandaag:

 

Boottochtje op de Bodensee

Vanmorgen begon met een strak blauwe hemel en een ballon die landde in het veld achter onze caravan.

De pubers op de camping hebben zich keurig gedragen. De meisjes zijn ’s avonds opgehaald en de jongens hebben ’s avonds tot de volgende ochtend heel zachtjes gedaan. Erg braafjes allemaal dus.

Ik heb eerst maar gebeld met de camping in Imst (Oostenrijk) of we daar een dag eerder terecht kunnen. Geen probleem, morgen dus naar Imst. 

Na douchen (die waren prima) en ontbijt zijn we met de auto naar Lindau gereden, naar de Bodensee. De auto geparkeerd in een grote parkeergarage in een winkelcentrum als Rosada maar dan dubbel in het kwadraat. Na een kwartiertje wandelen stonden we bij de Bodensee en al heel snel ook bij een incheck punt voor een rondvaart. 

We hebben direct kaartjes gekocht voor een tochtje om half twaalf. We moesten nog een half uurtje wachten. Prima om even op een bankje een boterham te eten. We zagen voor ons vogels die we ook al in Oberndorf hadden gezien en gehoord. Ze maken een soort ratelend geluid, zowel op de grond als vliegend. Mario, weet jij welke vogels dit zijn. Ze hebben een gele borst met zwarte vlekken, groter dan de stippen bij een lijster. Ze zijn iets groter dan een merel.

Het was inmiddels erg warm geworden en op die boot gaf een beetje wind enige verkoeling. De boot voer langs de oevers van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De kapitein gaf in goed verstaanbaar Duits informatie over hetgeen te zien was. 

We hadden overigens ook een handige geplastificeerde kaart met alle info in het Nederlands gekregen. De sfeer op de boot was erg gemoedelijk. Mensen van alle leeftijden en met kleine kinderen. We konden er een lekker kopje koffie drinken, maar er werden ook grote glazen bier genuttigd en Flamkuchen gegeten.

Op de Bodensee werden vandaag zeilwedstrijden gehouden. Dat was leuk om te zien vanaf onze boot. Die wedstrijden gingen de rest van de dag door en ook de rest van het weekend.

Tegen het einde van het tochtje werden er al voorbereidingen getroffen voor de volgende groep die tijdens lunchtijd zouden varen. We konden de geur van bratwursten al ruiken.

Na de boottocht zijn we langs de kade en door de straatjes van Lindau gaan wandelen, erg gezellig allemaal, ook met een mooie jachthaven.

Op het terras van een chique hotel hebben we een heerlijke salade genuttigd met zo’n lekker Duits “biertje”. 

 Het lijkt of ik boos kijk, maar ik heb zojuist de eerste hap in mijn mond gestoken.

Later zagen we dat onze boot een relatief kleine boot was, er voer er een weg die veel groter en voller was. Wij waren best tevreden met de kleine, gezellige boot.

Veel gebouwen in Lindau zijn voorzien van beschilderingen zoals te zien op de foto’s. De lezers uit Wouwse Plantage zullen het opschrift op één van de gebouwen zeker herkennen.

Marleen is later die middag op een bankje aan de oever gaan schilderen, diverse Bodensee-gezichten met zeilbootjes. Ik had inmiddels genoeg water gezien en ben op een terras een lekker glas koude witte wijn gaan drinken. Marleen lukte het om een fuut te fotograferen met een jong op haar rug.

Tegen vijven zijn we weer richting parkeergarage gelopen.  Voordat we naar de camping reden hebben we in dat megawinkelcentrum nog boodschappen gedaan voor morgen. Terug op de camping constateerden we dat er nog meer campertjes en caravans op die grote bult staan waar we morgenochtend onze caravan tussenuit moeten zien te manoeuvreren. Ook was de temperatuur daar wel zeker 10 graden lager door een keiharde wind (het ligt hier een paar honderd meter hoger).

We hebben nu de Romantische Strasse gehad en ik moet zeggen dat, ondanks de mooie vakwerkhuizen en gezellig, knusse stadjes, de Romantische Strasse bij mij geen extra romantische gevoelens heeft opgewekt. Ik ben al zo’n romantisch type dat daar wel meer voor nodig is.

Gezellige chaos

Vandaag begon erg mistig, maar tegen de tijd dat we vertrokken richting Bodensee was de mist opgetrokken en scheen de zon tussen de wolken door. We werden uitgezwaaid door mevrouw tweetand.

Dat het een lang weekend was, hebben we gemerkt. Op de A7 naar het zuiden was het veel filerijden. Niet alleen door Duitsers die lang weekend gingen vieren, maar ook doordat er op meerdere plaatsen wegwerkzaamheden waren waardoor je steeds langdurig over versmalde rijstroken moest rijden. Na een uur wilden we een parkeerplaats oprijden voor de koffiepauze. Maar helaas, deze parkeerplaats stond helemaal vol en we moesten er weer af en invoegen in de file. De tweede en derde parkeerplaats idem. Bij de vierde zijn we maar in het begin van de parkeerstrook langs de weg gaan staan achter andere auto’s die hetzelfde hadden gedaan. 

Door de filevertraging moesten we ook voor de lunch een parkeerplaats opzoeken. Deze keer een hele grote waar het een complete chaos was. Auto’s, bussen en vrachtwagens die op oneigenlijke plaatsen door elkaar stonden omdat de parkeervakken vol stonden. Wij hadden geluk, er reed net een touringcar weg vlak voor ons zodat wij op die plek konden staan. Sommige parkeerstroken werden met een ketting afgesloten om ze te reserveren voor touringcars die nog moesten komen.

Om een uur of twee kwamen we via een super smal weggetje aan bij de nieuwe camping die we nog ter nauwer nood hadden kunnen reserveren omdat die in Lindau vol bleek te zijn. De camping zelf was ook hier vol, maar er was nog een soort glooiend grasterrein waar we mochten staan, samen met een heleboel anderen. Waren we tot nu toe alleen in het gezelschap van grijs en kaal, nu waren het mensen met kleine kinderen en pubers die veel herrie maken en rommel verspreiden. Het is hier een gezellige chaos.

Er staat een paal met stopcontacten om de caravan aan te sluiten, maar alle stopcontacten waren bezet. Onze Duitse buurman van een jaar of dertig bood direct aan om onze kabel op zijn haspel aan te sluiten. Aan die zelfde paal zitten ook twee waterkraantjes zonder hendel. Dezelfde Duitse buurman kwam met een bahco aan waarmee de kraantjes open gedraaid konden worden. Niet helemaal zoals het hoort natuurlijk een waterkraan bij stopcontacten. 

Maar de omgeving en het uitzicht zijn mooi. 

Mogelijk dat we hier maar twee dagen blijven in plaats van drie. We onderzoeken of dat omgezet kan worden.

We hebben gisteravond toch nog een Italiaanse camping gevonden in de buurt van onze route met een website die in andere talen dan Italiaans ook werkte. We hebben een reserveringsverzoek ingevuld en vanmorgen kwam antwoord dat het kan. Dat is prettig.

We wilden vanmorgen ook even wat boodschappen doen omdat we o.a. geen melk meer hebben. Maar helaas, we hadden er niet bij stil gestaan dat het Hemelvaartsdag is. In Duitsland is alles dicht. Daarom hebben we vanavond hier op het terras van de camping heel simpel gegeten. Marleen “Flammkuchen”, een soort heel dunnen pizza. Ik “Hühnerflügel met frites” met een Duits glas bier er bij dat zo groot is dat Marleen en ik het samen hebben opgedronken.

Ik kan onze campings tot nu toe als volgt samenvatten:

• Eerste camping in Limburg: boerencamping met paardenstallen, kippen en duiven in het midden van de camping;
• Tweede camping: de natuurcamping van Herr Wolff;
• Derde camping: de uiterst nette camping bij mooie vakwerkhuizen een knusse en gezellige dorpjes en stadjes;
• Vierde camping in Oberndorf: rustige nette camping in een uitzonderlijk saaie omgeving met alleen maar akkers waar het maïs en de bieten nog maar 10cm uit de grond steken;
• Vijfde en huidige camping: een gezellige chaos op een veld dat geen camping is en waar we veel moeite hebben gehad om de caravan enigszins waterpas te zetten;

We hopen dat onze puberburen, het zijn minstens 10 jongens en meisjes, niet al te lang luidruchtig zijn omdat we goed willen slapen. Ze zijn ons komen vertellen dat we het moeten zeggen als de muziek te hard staat. Maar of ze dat na de nodige drank nog zullen weten???