Maar goed, we hadden nu eenmaal gepland om nog een tussenstop in Italië te maken voordat we op de eindbestemming zouden komen en dus vertrokken we vanmorgen.
De rit naar de Resschenpass door Oostenrijk verliep moeiteloos over een prima weg. De pass zelf was ongeveer net zo hoog als de Arlbergpass die ik eerder beschreef. Maar het stijgen en dalen ging over een veel grotere afstand en was daardoor simpel.
Zodra je de Italiaanse grens over bent, merk je verschillen. Het stuk van de grens tot Bolzano ging over provinciale wegen. Die wegen zijn aanzienlijk slechter dan vergelijkbare wegen in Oostenrijk. Parkeren langs de weg voor een koffiepauze leek onmogelijk tot dat we onverwachts toch nog een parkeerplaats tegen kwamen. Daar moest je €1 per uur betalen (nog nooit meegemaakt). Maar op de parkeerplaats waren geen vakken voor caravans. Dus ben ik maar in 6 vakken tegelijk gaan staan in de hoop dat er niemand tegenover ons zou gaan staan. Je moest namelijk weer omkeren en via dezelfde in/uitgang weer naar de weg. Als er auto's tegenover ons zouden gaan staan, zou er niet meer genoeg ruimte zijn om de draai te maken en dan moet je weer heel moeilijk gaan doen. Dus snel de koffie achterover slaan en weg wezen.
Het ging erg langzaam over die wegen door dat je door dorpjes moest, verkeerslichten tegen kwam en de weg slecht was.
Marleen had dus veel tijd om foto's van de mooie uitzichten te maken. Besneeuwde bergen, soms een kasteel of ander bijzonder gebouw.
Uiteindelijk kwamen we bij Bolzano op een snelweg waarop dan wel parkeerplaatsen zijn bij tankstations. Parkeerplaatsen zonder vakken waar de vrachtwagens naast elkaar gaan staan en wij er tussen kropen, maar ook zonder prullenbakken en weer met een uitgang via de ingang. Op de weg de andere kant op stond een heel lange file, dat werd ons gelukkig bespaard.
Plotseling stonden we voor tolpoorten. Dat is op zich geen probleem, maar op de borden boven de tolpoorten stond "Brenner Autostrada". Wij waren helemaal de kluts kwijt. Hoe kan dat, we moeten absoluut niet richting Brenner, dat is de verkeerde kant op. Ik zette de auto aan de kant en we begonnen de kaart te raadplegen. Wees de navigator ons nu de verkeerde kant op? Brenner is noord en wij moesten zuid.
Achter ons stopte een Fiatje, een dame op leeftijd stapte uit en probeerde met ons te converseren in Italiaans, wat natuurlijk niet lukte. Vervolgens wenkte ze Marleen mee en rende over de weg naar de tolhokjes en sprak willekeurige automobilisten aan. Ik was er niet bij, maar uiteindelijk wist ze Marleen er van te overtuigen dat het de goede richting was en dat we achter haar aan moesten rijden. Voorbij de tolhokjes, dus na het trekken van een ticket, werd alles duidelijk. Daar stond namelijk een bord Trento en dat is de richting die wij moeten hebben. Brenner Autostrada is dus de naam van de tolweg en geeft niet de richting aan. Het was natuurlijk wel duidelijker geweest als ze het bord Trento vóór de tolpoorten zouden zetten. We zijn enige tijd achter de dame aangereden, maar op bepaald moment zijn we haar gepasseerd en hebben nog eens vriendelijk naar haar gezwaaid.
Bij Trento moesten we van de tolweg af en kwamen we in een onoverzichtelijke brei van wegen terecht. Je komt van een weg en moet op een andere weg invoegen, maar er is geen invoegstrook. Met een auto zonder caravan lukt dat nog wel, goed kijken en bij een gaatje gas geven. Maar met een caravan er achter is het levensgevaarlijk. Vervolgens kwam er een splitsing, de navigator zei niets hetgeen betekent weg volgen. Maar als het een echte een splitsing is, dan is er geen weg volgen. Op de borden staat van alles wat je niet begrijpt en je hebt een halve seconde om te beslissen. Fout!!! Ergens verderop weer de weg af en terug en weer zo'n kamikaze invoeg actie.
We zijn toch nog bij de camping aangekomen. De GPS-coördinaten leidden ons tot voor de deur. Maar.....wat krijgen we nou. Een soort van viaductje zo breed als de caravan plus 10cm (zie foto). Marleen zei "daar kan je niet tussendoor". Ik zei als de auto met caravanspiegels er tussen past, past de caravan er ook tussen. Maar ik ben met kruipsnelheid door dat poortje gegaan.
Op advies van Jan van T. had ik kopieën van onze paspoorten gemaakt waarop paspoortnummer en BSN waren zwart gemaakt. Maar we konden lullen als brugman, ze moesten die gegevens hebben. Moet van de politie, zei de dame achter de receptie die 3 woorden Duits spreekt. Je doet het dan toch maar want achteruit door dat poortje, daar had ik geen zin in.
Het was vandaag 32 graden, dus ik was blij dat die caravan eindelijk heelhuids op zijn plek stond en ik een lekker koud Oostenrijks biertje kon drinken. Opeens een raar geluid....wat krijgen we nu weer. Over het genoemde viaductje blijkt een trein te rijden, dus vlak achter onze plek op de camping. Ik heb een foto gemaakt als de trein voorbij komt, ongeveer ieder kwartier.
Ook zijn er twee baby's op de camping, links en rechts van ons. We hebben baby A en baby B al veel horen huilen. We zullen zien wie van de drie onze nachtrust gaat verstoren, de trein, baby A of baby B.
Morgen zullen jullie het weten.
De camping ligt aan een meer, dat is best mooi. De camping staat vol met Nederlanders en Duitsers die volgens mij allemaal de hele dag met een boek voor hun neus bij de caravan zitten. Het staat allemaal nogal dicht op elkaar, maar wij hebben een plekje aan de rand gezocht en hebben daardoor meer ruimte, maar wel een trein.
Wordt vervolgd.
Nog een keer proberen een reactie te plaatsen
BeantwoordenVerwijderenTest als anoniem
BeantwoordenVerwijderen