Afgelopen week hebben we geproefcampeerd. Dat wil zeggen dat we een paar dagen met de caravan weg zijn geweest om te kijken of alles nog naar behoren werkt en of er nog dingen ontbreken.
De eerste test is dan of de mover nog werkt. Jan, waar we de caravan in de winter stallen, steekt iedere week de stekker een paar dagen in het stopcontact zodat de accu van de mover in conditie blijft. Dus voordat we hem meenemen, testen we de mover. Want als hij het niet meer doet en we komen bij huis aan, dan hebben we een probleem. Ik kan de caravan namelijk niet met de auto op de oprit krijgen. De ruimte in de straat is net te krap en met de mover is het een fluitje van een cent.
Het eerste gebrek kwam al naar voren tijdens de voorbereiding thuis op de oprit. De dop van de watertank ging kapot. Tijdens het proefcamperen hebben we de dop tijdelijk met ductape vastgezet, maar dat is geen oplossing voor de vakantie als de dop iedere dag open en dicht moet om water bij te vullen. Inmiddels heb ik een nieuwe dop gehaald bij de campingwinkel in de buurt. Ze hadden er 1 en die paste precies, hoe bestaat het.
We zijn naar Ruurlo geweest in de Achterhoek. We kozen die plek omdat daar een stel woont waarmee we in de vorige vakantie veel optrokken. Ik had een camping geselecteerd op een kilometer van Ruurlo. Het bleek een supermooie camping te zijn. Zo tref je ze in andere landen niet veel aan. Zelfs een dispenser met ontsmettingsvloeistof in ieder toilet om de WC-bril mee schoon te maken. En continu muziek in de toiletten zodat je niet steeds de toiletgeluiden van je buurman of -vrouw moet aanhoren.
Op de heenreis werden we geconfronteerd met een wegafsluiting. Het was ons niet duidelijk wat de omleidingsroute was. Er stonden wel borden met nummers, maar welk nummer waar naar toe, ik wist het niet. Het zal vast wel ergens gestaan hebben, maar als je dat net niet ziet. Op een gegeven moment vond ik dat we wel ver genoeg omgereden waren en ging ik weer richting de route. Maar helaas, de weg was ook daar nog dicht en dus moesten we op een kruising keren met als gevolg claxonnerende auto's achter ons. Daar word ik niet meer zenuwachtig van, ze wachten maar even. De omleiding duurde ca. een half uur. De terugreis, drie dagen later, hebben we natuurlijk een andere, snellere route gekozen.
Vorig jaar hadden we de eerste twee weken zulke lage temperaturen dat we al in het begin van de vakantie een van de twee gasflessen leeg gestookt hadden. Het kleine elektrisch kacheltje dat we toen bij een supermarkt gekocht hebben, konden we ook nu weer goed gebruiken. Ik hoop dat we hem straks tijden de vakantie niet meer nodig hebben!!!
De Achterhoek is een streek die ik kan aanbevelen, prachtig. We hebben hier in Brabant ook bossen, maar in de Achterhoek zijn er van die coulissen landschappen, erg mooi.
Marleen is nu een weekje schilderen in Frankrijk en als ze zaterdag of zondag thuis komt, zal er nog wel wat was gedraaid moeten worden en dan kunnen we daarna (waarschijnlijk dinsdag) vertrekken richting Italië. Ik moet zeggen dat Italië niet mijn keus was. Ik heb met Italianen gewerkt en ik was er niet kapot van. Dat ik daarmee niet de enige ben blijkt uit het volgende.
Italianen
Ik hoop dat het mijn verwachtingen zal overtreffen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten