En om nog even op het onderwerp caravan door te gaan, ontdekte ik een test van Radar of de KCK, dat weet ik niet meer, van movers. In het volgende filmpje wordt de best geteste mover getoond. Movers worden getest op kracht, storingsgevoeligheid, op snelheid etc. Deze mover kwam wat betreft snelheid als beste uit de test.
Zo, nu even over vandaag. Het was wederom erg warm. Ik heb meestal geen problemen met warmte, maar als het te lang en te heet is, vergaat je de moed om iets te doen. Ik ben de dag begonnen met het wassen van T-shirts. Er was na vandaag nog 1 schone en we moeten nog 5 dagen, dus was het tijd om te wassen.
Vervolgens heb ik De Greppel uitgelezen. Waar ik al voor vreesde, kwam uit. Het eind was teleurstellend. Meestal hebben de boeken van Koch een onverwachte ontknoping. Dat was nu ook wel het geval, maar in dit geval onverwacht en teleurstellend. Als een nachtkaars eigenlijk. Later op de dag ben ik gaan lezen in een boekje met de naam "De Verbouwing". Na pagina 15 was ik in slaap gevallen en dat boek heb ik dus ter zijde gelegd. Volgende poging betrof "De Hartsvriendin" van Heleen van Royen. Dat is wel een totaal ander boek dan De Greppel. Ik ben inmiddels gevorderd tot pagina 69. Ik weet niet of het toeval is, maar dat is wel echt een getal voor Heleen van Royen.
Gisteren laat op de middag kwam er een grote vrachtwagen het campingterrein oprijden, een soort verhuiswagen. Ik dacht eerst, het moet niet gekker worden. Gaan ze nu al verhuiswagens gebruiken als campeermiddel? Later ontdekte ik dat er met die vrachtwagen tentjes en plunjebalen vervoerd werden. Gedurende de avond kwamen in kleine groepjes jongens en meisjes van een jaar of 12 a 13 op racefietsjes de camping op. Een groep van in totaal 90 kinderen fietsen vanuit Duitsland bij de Bodensee door Oostenrijk naar Rome in Italië. Deze camping is een van hun stopplaatsen. Ze blijven hier 2 dagen. De kinderen moeten aantoonbaar van te voren 1000km gefietst hebben om mee te mogen doen. We hebben gisterenavond absoluut geen last van hen gehad. Vandaag waren ze in het zwembad, niet allemaal tegelijk. Ze organiseerden zelf steeds zwemwedstrijdjes. Erg leuk om te zien hoe enthousiast die kinderen zijn. En een knappe prestatie om op die leeftijd zo ver en zwaar te fietsen. Nog eens wat anders dan de Hel van de Pin.
Ik nam me voor om, ondanks de hoge temperatuur, het langeafstandspad een stukje verder te wandelen. De kwaliteit van het pad was soms slecht en ik was wel een beetje bang zo alleen. Stel je voor dat ik mijn voet ernstig verstuik en ik kan niet meer verder. Dan moet ik de Italiaanse 112 gaan bellen.
Na een niet al te lange wandeling kwam het pad, teleurstellend, uit op een asfaltweg.
Precies op die plek was ook een tamelijk luxueus complexje met een aantal vakantie appartementen met een restaurant er bij met een prachtig uitzicht op Montecatini Therme.
Ik ben naar de receptie gegaan ("bon giorno" zeg je dan tegen de receptionist; het enige Italiaans dat me van deze vakantie is bijgebleven) en heb gevraagd of ik daar zou kunnen eten vanavond. Er ontspon zich een komisch tafereel omdat de betreffende meneer een paar woorden Engels sprak, maar me toch steeds weer niet begreep. Uiteindelijk heb ik hem duidelijk kunnen maken dat ik graag de menukaart wilde zien. Die heeft hij voor me geprint en op het eerste gezicht zag dat er goed uit, veel visgerechten. Ik heb gereserveerd.
Ik besloot om via de openbare weg, dus de asfaltweg, terug te lopen. Zo maar een weg lopen die ik niet ken zonder zeker te weten dat het goed is, is in mijn geval een risico. Na een kwartier bergafwaarts gelopen te hebben (het langeafstandspad ging bergopwaarts), begon ik ernstig te twijfelen of ik wel bij de camping zou uitkomen. De twijfel sloeg toe. Maar de moderne techniek heeft ons een smart phone gebracht met daarop Googlemaps. Je klikt op Googlemaps, de camping staat er al op, je klikt op Ga en je weet hoe je moet lopen. Het bleek gelukkig de juiste richting te zijn.
Terug op de camping heb ik de geprinte menukaart nog eens goed bestudeerd. Alle visgerechten waren helemaal geen vis. Het was allemaal kokkels, garnalen (grote en kleine) en inktvis. Dat was niet wat ik wilde. Weer een nieuwe uitdaging, de reservering afbellen. Ik kreeg dezelfde man aan de telefoon. Nu heeft het me enkele minuten gekost om hem uit te leggen dat ik da reservering wilde afzeggen. Hij dacht maar steeds dat ik een nieuwe reservering wilde maken.
Dus besloot ik ten einde raad, ik had echt geen zin om te koken vandaag, om bij het restaurant van de camping te gaan eten. Na bestudering van die menukaart besloot ik tot de volgende keuze:
- Carpaccio van gerookte zalm (kan ik geen buil aan vallen);
- Mixed grilled fish and vegetables (afwachten);
Inktvis en garnalen zijn geen vissen!!!!! Bovendien was het tamelijk smakeloos. Gelukkig kreeg ik er mayonaise bij waarmee ik het nog enigszins op smaak kon brengen.
Deze dag eindigt dus, net als het boek van Herman Koch, teleurstellend.
Morgenochtend haal ik mijn liefje op en zondag vertrekken we voor een lange rit naar Oostenrijk.
Het eten zag er wel lekker uit Louis! Een beetje out of the box denken ! Ze eten nu eenmaal met andere ingrediënten hier. Ik heb de hele week heerlijk gegeten.
BeantwoordenVerwijderenIk ben blij dat de was gedaan is. Het filmpje over de caravan met mover was erg grappig. Die andere over de caravan die vast zat kon ik niet om lachen!
Morgen om 10 uur sta ik voor de poort met al mijn schilderijen.