Rothenburg ob der Tauber

Ik kom nog even terug op gisteren, vrijdag. Het had de hele dag hard en langdurig geregend. ’s Avonds, toen het weer droog was geworden, zijn we een stukje gaan wandelen. Overal waren de stroompjes van Herr Wolff uitgegroeid tot wilde beken, overal kwam water uit en het niveau in het meer van Herr Wolff was tot grote hoogte gestegen. 

De paden waren drassig en blubberig. Op zeker moment gebeurde waar ik al bang voor was, ik begon uit te glijden. Met Charly Chaplin-achtige bewegingen wist ik me nog net staande te houden. Natuurlijk hilarisch om te zien. Marleen zou zeker niet meer bij zijn gekomen als ik echt gevallen was. Het is jaren geleden al eens gebeurd, languit voorover in de modder. Maar ik moet toegeven dat ik ook hard gelachen heb toen Marleen tijdens een tocht over het grenslandpad in Zeeuws Vlaanderen uitgleed in een kletsnatte akker.

Vandaag werden we wakker met beter weer, half bewolkt en een beetje fris. We hebben afscheid genomen van Herr Wolff die geen computer heeft en alles nog op briefjes schrijft. De volgende plaats op onze route was Rothenburg ob der Tauber (aanrader van Jan van T.). Van de natuur in Westerwald naar de cultuur van Rothenburg aan "die Romantische Strasse". 

Er zijn in Duitsland op ontzettend veel plaatsen wegwerkzaamheden waar je dan steeds op versmalde wegdelen moet rijden, soms 20 km lang. Met een caravan kost dat meer inspanning. Standaard houden we 2 pauzes, een koffiepauze en een pauze voor de lunch.

De camping bij Rothenburg heet camping Ydill. Had de camping van Herr Wolff een elektriciteitssysteem van 4 ampère, op deze camping 12 ampère. Nu kunnen we weer onze broodrooster gebruiken, wij roosteren graag brood. Met slechts 4A kon dat niet. Deze camping heeft ook een prima WiFi, dus nu even geen gedongel.

Na boodschappen en avondeten op de skottelbraai, zijn we naar "die Altstadt" gewandeld via een mooi, maar steil, wandelpad. Rothenburg is een ommuurd vestingstadje met Anton Piek huisjes, vakwerkhuizen, torentjes, trapjes en heel veel toeristische winkeltjes waarvan sommigen zelfs met Chinese of Japanse opschriften naast het Duits. 

Het ziet er allemaal heel goed onderhouden uit. Ondanks het toeristische karakter, vinden wij het een leuke plaats. Marleen werd helemaal opgewonden van alle plekjes waar ze kan en wil gaan schilderen.

Er zijn ok veel winkeltjes waar allerhande taart en andere zoetigheid wordt verkocht zoals zogenaamde schneeballen. We hebben ze nog niet geproefd, misschien gaan we dat nog doen.

Terugwandelend naar de camping hadden we prachtig zicht op de ondergaande zon

en werden we in alle talen uitgezwaaid

Internetprobleem en dierenhotels

Donderdag was een reisdag. Zoals gisteren vermeld, zou het gaan regenen. En dat gebeurde ook. ’s Morgens om een uur of vijf begon het. We hebben een moment afgewacht tot het een beetje minder ging regenen en dan snel aankoppelen en wegwezen. Ter hoogte van Aken ging het regenen over in heel erg hard regenen. Zodanig dat de ruitenwissers op de hoogste snelheid moesten. De rit was slechts 185 km maar in de stortregen niet leuk. 

Maar gelukkig werd het langzaam droog en bij de nieuwe camping was het best aardig weer, het had daar helemaal niet geregend en de temperatuur ca. 20C. 

De nieuwe camping was een heel bijzondere. De eigenaar, Herr Wolff, bleek een echte natuurliefhebber en bijzonder vriendelijk. Hij spreekt een soort prins Bernhard Nederlands/Duits. Op en rond de camping hangen enkele honderden vogelhuisjes en insectenhotels die hij zelf gemaakt heeft en in allerlei bijzondere vormen, soorten en maten. B.v. een vogelhuisje in de vorm van een caravan.

Herr Wolff had een groot gebied omgetoverd tot een camping, een meer met diverse vissoorten en een zelf gecreëerde jungle zoals hij het noemt. Overal kleine wandelpaden, uitkijkplaatsen, stilteplaatsen, stoeltjes, bankjes, papiertjes met uitleg en kaarsjes etc. Echt een bezienswaardigheid en leuk om in te wandelen. 

 Deze bank is speciaal voor oma Wolff (staat op de bank)

 Op deze bank staat geschreven "bank" voor diegenen die hem niet als zodanig herkennen

De camping is, net als Herr Wolff, al oud en een beetje gedateerd, maar door alles er omheen en de enthousiaste Herr Wolff, is het toch een heel leuke camping.

Bij het installeren van de caravan en het opzetten van de luifel hebben we weer gebruik gemaakt van een tie wrap, simpel en snel.

Ons plekje is prima:

                  Het sanitair is ook prima. Herr Wolff of zijn echtgenote houdt alles heel goed bij.

Bij het meer staat ook een bank gemaakt van een boom

 Maar deze zit lang niet zo goed als de boombanken die wij in Wouwse Plantage neerzetten:

Langs de camping loopt een mooie beek, de Eisenbach, en over het terrein van Herr Wolff nog diverse kleine stroompjes.

 
Er moeten ook af en toe nog boodschappen worden gedaan. Volgens Herr Wolff moesten we gewoon een stukje terug rijden, dan onder de snelweg door en vervolgens kom je bij een industrieterrein met tankstation en diverse supermarkten. Dat bleek voor ons toch te summier uitgelegd. Na diverse kilometers zoeken kwamen we bij een klein pittoresk dorpje, maar niet bij de winkels. Marleen kwam met het verlossende idee. We kijken in de navigator naar tankstations en zoeken er een uit in dat industriegebied. Dat lukte en na ca. anderhalf uur waren we terug op de camping met onze boodschappen. 

In het naast gelegen hotel restaurant hebben we gegeten. Ik een forel met het een en ander erbij en Marleen een vegetarische maaltijd met “dinkelprätsels”. Ze wist niet wat dat was en de dinkelprätsels vielen helaas tegen. De rest was wel lekker.

Het WiFi-tijdperk heeft bij Heer Wolff nog zijn intrede niet gedaan. Dus moest ik vandaag mijn nieuw aangeschafte dongel gaan proberen om via het mobiele Duitse 4G netwerk mijn blog te versturen. Maar na een uur klungelen was het me nog niet gelukt. Vandaag, vrijdag, direct 's morgens maar eens gebeld naar Vodafone wat ik verkeerd doe en dus komt dit verhaal minimaal 1 dag te laat. Na 2x met een help desk te hebben gesproken, lukte het nog steeds niet. Voor de mensen die niet weten wat een dongel is: een dongel is een USB-stick met een kleine router er in. Je plaatst een SIM-kaart in de dongel en dan moet je gebruik kunnen maken van het lokale mobiele netwerk. Klinkt simpel, maar als er iets niet goed ingesteld staat, vind maar eens wat wat?!

Vandaag zijn we, op speciaal verzoek van Marleen, naar een keramiekmuseum 20 km verderop gereden. Het regent vandaag pijpenstelen, dus een prima dag voor een binnenactiviteit. Nadat ik uitgekeken was en Marleen nog lang niet, ben ik in het restaurant (waar WiFi was), gaan zoeken op de Vodafone site. Ik vond de mogelijke oplossing voor mijn internetprobleem. Terug bij de caravan heb ik mijn oplossing direct uitgetest en het werkt!!!!!😀. Geen helpdesk nodig, gewoon zelf zoeken.

Dus schrijf ik vandaag voor twee dagen tegelijk. Aangezien het nu nog steeds regent, zijn er van vandaag geen foto's. 

Morgen wordt het weer veel beter. We gaan waarschijnlijk morgen verder, naar Rotherburg ob der Tauber.

Heel warm

Allereerst een kleine correctie: tie raps was natuurlijk verkeerd geschreven, het moet tie wraps zijn. Maar de eindredactrice lag al te slapen toen ik deze fout maakte.
De douches zijn hier prima op camping Rozenhof. Voor de insiders, dit is iets anders dan de Rozenhof in Wouwse Plantage (bejaardencomplex) alhoewel het hier ook een soort bejaardencomplex is. Veel grijs en kaal.
Het plekje waar we staan is prima

En we kijken dus uit in een soort dalletje van waar die vervelende rukwind gisteren kwam

De ochtend hebben we rustig besteed, Marleen voelde zich een beetje slapjes. Ze moet altijd even wennen de eerste dagen van huis weg. In het dichtst bijzijnde dorp Epen hebben we bij een Sparwinkel wat boodschappen voor het avondeten gedaan. Na de lunch hebben we bij de receptie een nieuwe wandeling uitgezocht.

Niet al te lang want we moeten weer even wennen aan lopen bij 28 graden en klimmen en dalen. Nou zijn het hier niet bepaald de Alpen, maar toch best wel klimmen (dalen voelt minder zwaar).
Het eerste stuk van de route liep langs de weg waar de camping aan ligt. Een toeristische route, maar ontzettend druk en gevaarlijk. Behoorlijk steil, met scherpe bochten en gevuld met auto's, motoren, wielrenners, toerfietsers en wandelaars. Terwijl de auto's en motoren  allemaal veel te hard rijden en de wielrenners als bezetenen afdalen. Tijdens de wandelingen kom je bijna niemand tegen, maar op de wegen is het veel te druk naar onze zin. Ook tijdens deze wandeling bijna niemand gezien. Een echtpaar en verder werden we vergezeld door een eskadron zoemende beesten die ik moeilijk weg kreeg, maar die niet durfden aan te vallen uit ontzag voor mijn vlakke hand.
De omgeving is bijzonder mooi en diverse keren hebben we op een bankje van het uitzicht genoten. Vooral heel veel bloemen.

De wandeling was tot in detail beschreven, heel goed. We zijn geen enkele keer fout gelopen, hebben geen kompas en ook geen kaart nodig gehad. Het niveau benaderde bijna  het niveau van de Spilwandelingen in Wouwse Plantage opgesteld door een zekere L. Krook.
Na de toch wel warme wandeling ben ik eens lekker gaan zitten en heb mijn voeten bekeken. Geen probleem op mijn open sandalen.

Ik heb een hekel aan warme voeten en het hoofd moest goed beschermd worden met mijn Spaanse pet.

Marleen is zoals iedere dag nog wat gaan schetsen onder een boom.

Om een uur of zeven heb ik de skottelbraai tevoorschijn gehaald en hebben we gebakken zalm, gebakken aardappels en sla met komkommer gegeten.
Aangezien we morgen weer verder gaan richting Duitsland en aangezien de verwachting is dat het al vroeg in de ochtend gaat regenen (😖 ☔), hebben we de luifel alvast opgerold (en dus de tie wrap doorgeknipt). De bestemming morgen is Westerwald. Vandaag ontdekte ik dat Westerwald helemaal geen stad of dorp is, maar een gebied. De camping ligt bij een dorpje met de naam Girod.

Op weg naar Limburg

Zoals ik eerder al schreef, is de dag van vertrek meestal stressvol (bij ons). Nu helemaal want zondag nog naar mijn moeder in Baarle Nassau geweest (moederdag), maandag caravan verder inpakken, daarna overleg met de wijkagent, daarna weer naar Baarle Nassau voor een gesprek met de huisarts erbij en dan nog de caravan verder klaar maken. 
Vandaag moest Marleen nog naar de kapper en om half elf reden we dan weg. Eerste doel was Vijlen in Limburg. Een keer koffiepauze onderweg en dan tot de camping in de buurt van Vijlen op een prachtige plek. Het is een terrassen camping waar je mooi een soort dal in kijkt.

We hadden inmiddels honger en zodra de caravan geïnstalleerd was, hebben we de luifel opgezet want het was 26 graden en windstil.
Na ca. 3 happen kwam er geheel onverwachts een windvlaag van onderaf de helling vandaan die, voordat we het wisten, de luifel de lucht in blies die vervolgens op het dak van de caravan terecht kwam. Dat was schrikken zeg!!! Een echtpaar van een caravan verderop zag het gebeuren en heeft geholpen de luifel voorzichtig van het dak te halen. Maar helaas, een van de poten was afgebroken. De helpmeneer kwam met het idee om de poot met een tierap vast te zetten. Dat ging goed en nu zullen we de rest van de vakantie bij vertrek steeds de tierap moeten doorknippen om de luifel op te kunnen rollen en bij het opzetten de poot weer met een nieuwe tierap vastzetten. 

     

Natuurlijk was het stom dat we de luifel nog niet hadden vastgezet (twee scheerlijntjes en 2 haringen door de poten), maar wie rekent daar nou op. Het is werkelijk het eniger zuchtje wind geweest vandaag.
Na de lunch hebben we een lekker ijsje gegeten en zijn we aan een wandeling begonnen. Bij de receptie lagen A4-tjes met diverse wandelingen. 

Schitterende omgeving, enorm veel vogels en heerlijke geuren van bloeiende meidoorns, brem en van gemaaid gras. De helft van de wandeling ging langs de Geul.

Heel kort filmpje van de Geul:    De Geul 
 
De eerste dag gaat bij ons nooit geheel vlekkeloos voorbij. Terwijl ik dit verhaal 's avonds zit te schrijven en terwijl ik foto's en een filmpje aan het uploaden ben, valt de stroom uit. Niet alleen bij ons, niet alleen de camping, maar de hele omgeving. Een algehele stroomstoring. Geen licht, de laptop doet het niet lang meer op de accu en de WiFi van de camping valt dan ook direct uit. Daar zit je dan in het donker. De kraan doet het niet, de koelkast kan je beter niet meer open doen. Je weet immers niet hoe lang het gaat duren. Na een uur ging de stroom weer aan en kon ik dit verhaal afmaken en de foto's erbij zetten. 

Nog een heel kort filmpje van de Geul:

 

Proefcamperen

Afgelopen week hebben we geproefcampeerd. Dat wil zeggen dat we een paar dagen met de caravan weg zijn geweest om te kijken of alles nog naar behoren werkt en of er nog dingen ontbreken. 
De eerste test is dan of de mover nog werkt. Jan, waar we de caravan in de winter stallen, steekt iedere week de stekker een paar dagen in het stopcontact zodat de accu van de mover in conditie blijft. Dus voordat we hem meenemen, testen we de mover. Want als hij het niet meer doet en we komen bij huis aan, dan hebben we een probleem. Ik kan de caravan namelijk niet met de auto op de oprit krijgen. De ruimte in de straat is net te krap en met de mover is het een fluitje van een cent. 

Het eerste gebrek kwam al naar voren tijdens de voorbereiding thuis op de oprit. De dop van de watertank ging kapot. Tijdens het proefcamperen hebben we de dop tijdelijk met ductape vastgezet, maar dat is geen oplossing voor de vakantie als de dop iedere dag open en dicht moet om water bij te vullen. Inmiddels heb ik een nieuwe dop gehaald bij de campingwinkel in de buurt. Ze hadden er 1 en die paste precies, hoe bestaat het.

We zijn naar Ruurlo geweest in de Achterhoek.  We kozen die plek omdat daar een stel woont waarmee we in de vorige vakantie veel optrokken. Ik had een camping geselecteerd op een kilometer van Ruurlo. Het bleek een supermooie camping te zijn. Zo tref je ze in andere landen niet veel aan. Zelfs een dispenser met ontsmettingsvloeistof in ieder toilet om de WC-bril mee schoon te maken. En continu muziek in de toiletten zodat je niet steeds de toiletgeluiden van je buurman of -vrouw moet aanhoren.

Op de heenreis werden we geconfronteerd met een wegafsluiting. Het was ons niet duidelijk wat de omleidingsroute was. Er stonden wel borden met nummers, maar welk nummer waar naar toe, ik wist het niet. Het zal vast wel ergens gestaan hebben, maar als je dat net niet ziet. Op een gegeven moment vond ik dat we wel ver genoeg omgereden waren en ging ik weer richting de route. Maar helaas, de weg was ook daar nog dicht en dus moesten we op een kruising keren met als gevolg claxonnerende auto's achter ons. Daar word ik niet meer zenuwachtig van, ze wachten maar even. De omleiding duurde ca. een half uur. De terugreis, drie dagen later, hebben we natuurlijk een andere, snellere route gekozen.

Vorig jaar hadden we de eerste twee weken zulke lage temperaturen dat we al in het begin van de vakantie een van de twee gasflessen leeg gestookt hadden. Het kleine elektrisch kacheltje dat we toen bij een supermarkt gekocht hebben, konden we ook nu weer goed gebruiken. Ik hoop dat we hem straks tijden de vakantie niet meer nodig hebben!!!

De Achterhoek is een streek die ik kan aanbevelen, prachtig. We hebben hier in Brabant ook bossen, maar in de Achterhoek zijn er van die coulissen landschappen, erg mooi. 

Marleen is nu een weekje schilderen in Frankrijk en als ze zaterdag of zondag thuis komt, zal er nog wel wat was gedraaid moeten worden en dan kunnen we daarna (waarschijnlijk dinsdag) vertrekken richting Italië. Ik moet zeggen dat Italië niet mijn keus was. Ik heb met Italianen gewerkt en ik was er niet kapot van. Dat ik daarmee niet de enige ben blijkt uit het volgende. 

Italianen 

Ik hoop dat het mijn verwachtingen zal overtreffen.