Alleen op de camping

Gisteren heb ik Marleen weggebracht. Ik ga haar zaterdag weer ophalen. Gisteren heb ik het filmpje van mij in ons zwemparadijs bijgevoegd. Maar om te bewijzen dat Marleen ook kan zwemmen, en heel goed zelfs, ook een filmpje van Marleen in het zwembad:

Marleen zwemt 

Vorig jaar schreef ik in mijn blog iets over de verschillen tussen campinggasten:

je kan mensen indelen in 3 groepen op de manier waarop ze jouw caravan passeren:

1. Mensen die vrolijk voor zich uitkijken en hun hoofd naar je draaien en gedag zeggen;
2. Mensen die naar de grond kijken, ook al lopen ze vlak langs, en niets zeggen. Zij tellen grassprieten en hebben het moeilijk als het een camping zonder gras is;
3. De twijfelaars. Wat zal ik doen, gedag zeggen of niet, opkijken of niet. De ene keer wel, de andere keer niet. Ik help ze meestal door zelf hard gedag te zeggen. Dat is natuurlijk niet te negeren.

Ikzelf behoor tot de eerste groep.

Einde citaat.

Op een camping als deze komen mensen uit allerlei landen. Als je ze wilt groeten, moet je eigenlijk weten uit welk land ze komen omdat de manier van groeten anders is. Soms kan je het zien, maar vaak ook niet. Als ze uit een Aziatisch land komen is het meteen wel duidelijk. Maar het verschil tussen een Fransman en een Italiaan zie je niet direct. Om toch iedereen begrijpelijk te kunnen begroeten, gebruik ik hallo, maar dan in een Europese versie. Je stopt er een beetje Frans in: helleu, en een beetje Engels: hhelloow en een beetje Duits:hàllò enz. Alleen bij een Spanjaard lukt dit niet want die zegt geen hallo maar ollah, dus precies omgekeerd. Door deze veschillende hallo's samen te voegen, krijg je een begroeting die bijna iedereen begrijpt: hhhàlleuòo.

Ik heb vandaag een uitermate rustige dag beleefd. Naast de standaard activiteiten zoals douchen, scheren, eten en naar het toilet gaan heb ik nog gelezen en gezwommen. In De Greppel van Herman Koch ben ik nu op de helft en het zwembad heb ik 15x op en neer gezwommen en ik heb de helft van de jacuzzi's besprongen.
Als je alleen op de camping bent, natuurlijk zijn er nog enkele honderden andere campinggasten, maar ik bedoel zonder Marleen, dan moet je alles zelf doen. Ik kijk altijd met genoegen uit naar het eten, ik had voor mezelf iets lekkers bedacht.

Dan is er na het eten de anti-climax van de vaat

Verder valt er nog te vermelden dat het vanmorgen bewolkt was en redelijk koel, ca. 22 graden en dat het zelfs even gerommeld heeft. Maar zo tegen 13.00 uur waren de donkere wolken verdreven door witte schapenwolkjes en had de zon weer ruim baan.
Morgen ga ik met de bus en de trein naar Luca. Dat schijnt een mooie stad te zijn. Als ik morgenavond na 23.00 uur nog geen blog heb doorgestuurd, is er bij de terugreis iets mis gegaan. Trein de verkeerde kant op of gewoon de laatste trein gemist. Geen zoekacties organiseren s.v.p. Meestal kom ik weer terecht.